Boekrecensie: The Silk Roads (Peter Frankopan)

Een boek dat, om het maar eens ronkend uit te drukken, het wereldbeeld van menig lezer zal doen kantelen. Ja ja. Mijn wereldbeeld niet, moet ik daar direct aan toevoegen. 

Frankopan weet goed aannemelijk te maken dat het centrum van de wereld eeuwenlang Eurazië was en niet, zoals vaak gedacht, de Europese landen. De twee continenten stonde met elkaar in contact via tientallen zijderoutes. Dit waren niet alleen economische verbindingen om zijde, slaven, goud, zilver, olie en tarwe te verhandelen. Het waren maar ook wegen waarlangs opvattingen, religies, culturen en ziektes zich verspreidden. Pas na de ontdekking en de opkomst van Amerika en de bloei van de handel met dit continent, werd Europa het centrum van de wereld. So far, so good. 

Maar betekent dit alles dat ‘de geschiedenis’ moet worden herschreven, zoals veel lezers van dit boek roepen? Natuurlijk niet. Dat Europa veel te danken heeft aan (vooral) China, mag dan voor veel mensen een nieuw inzicht zijn, dit betekent nog niet dat Europa minder belangrijk is dan we tot dusver dachten. Willen we de huidige wereld begrijpen, doen we er goed aan ons te verdiepen in Europa en de rest van de westerse wereld, want die hebben de wereld gevormd tot wat ze nu is. De zijderoute was van belang in een eerder, verdwenen en inmiddels onbeduidend tijdperk.

Ook geplaatst op Goodreads.

Deel:

Geef een reactie