Opzij, opzij, opzij (Over de verkiezing van de Mooiste Man van Nederland)

Opzij, opzij, opzij (Over de verkiezing van de Mooiste Man van Nederland)

Het (voorheen?) feministische maandblad Opzij organiseert een verkiezing van de ‘Mooiste Man van Nederland’. Met uiteenlopende en toch voorspelbare kandidaten als Jeroen Pauw, Matthijs van Nieuwkerk en Chris Zegers. Mogen wij ook eens seksistisch zijn?, luidt de aankondiging op de site van de verkiezing, waarvan de uitslag wordt bekend gemaakt in het zomernummer ‘Lust & Verlangen’.

Wat een vraag: ‘Mogen wij ook eens seksistisch zijn’?

Natuurlijk mag dat.

Ja, dus. Tenminste wel als je wilt laten zien dat vrouwen niet wezenlijk verschillen van mannen.

Ja. Wel als je wilt aantonen dat vrouwen net zulke beesten zijn als mannen, dat vrouwen net zo goed door de grote voortplanter in hun kruis worden gekrabd.

Ja, als je vindt dat vrouwen net zulke ontaarde wezens zijn als mannen, net zo plat, net zo vulgair, net zo grof en net zo dom.

Ja, natuurlijk mag dat, als je de derde feministische golf in het geheel niet serieus neemt, als je in één keer wilt afrekenen met het idee dat vrouwen wezenlijk anders zijn, dat ze er betere en verhevener waarden en omgangsvormen op na houden dan mannen.

Ja, natuurlijk mag dat, als je je per se wilt verlagen tot het niveau van degene die je bestrijdt.

Ja, natuurlijk mag dat, als je lak hebt aan wat er is bereikt in decennia van vrouwenemancipatie, als je vindt dat vrouwen al hun hard bevochten rechten niet verdienen.

Ja, als je verdere emancipatie van vrouwen maar onzin vindt. Ja, als je vindt dat de weg van vrijheid van meningsuiting moet leiden naar smakeloosheid.

Ja, als je vindt dat porno geweldig hip is.

Ja, als je vindt dat de mannelijke misvatting dat het uiterlijk ons maakt tot wie wij zijn gedeeld moet worden door vrouwen.

Ja, als je vindt dat gelijkwaardigheid en gelijkheid van man en vrouw één pot nat zijn, en dat beide staan voor het laagst soortelijke intellectuele gewicht.

Ja, als je vindt dat het geen toeval is dat feminisme en faillissement beide met een ‘f’ beginnen.

Ja, als alle pogingen om meer lezers aan je te binden zijn mislukt en je echt niet meer weet wat je moet doen met je blad.

Ja, als je het niet erg vindt om een in de loop van de jaren zorgvuldig opgebouwde reputatie als opinieblad in één keer te grabbel te gooien.

Ja, als je denkt dat het ‘toch maar vrouwen’ zijn voor wie je schrijft, als je je doelgroep niet serieus neemt en het je een zorg zal zijn hoe geloofwaardig je overkomt.

Ja, als je commerciële zelfmoord wilt plegen.

Ja, als je denkt dat een aantrekkelijke man ook wel een bekende Nederlander zal zijn (of omgekeerd).

Ja, als Marijke Helwegen nog geen abonnement heeft.

Ja, als je werkelijk vindt dat Jeroen Pauw zijn uiterste houdbaarheidsdatum niet heeft overschreden.

Dan wel.

Deel:

Geef een reactie