Requiem voor de stalker

Enkele jaren geleden had iedere zichzelf respecterende beroemdheid er last van: een stalker. Nu wordt de stalker met uitsterven bedreigd, en ik wil dit merkwaardige specimen van het menselijke ras graag vereeuwigen. Ik mag die stalkers ergens wel, ook al zijn ze verantwoordelijk voor veel menselijk leed.

Het is al weer enige tijd geleden dat de Wet Sacksioni is aangenomen – de wet die vernoemd is naar Harry Sacksioni, de gitarist die jarenlang is lastiggevallen door een vrouwelijke fan. Sindsdien is stalken in Nederland strafbaar. En dat zal vele potentiële stalkers afschrikken. Als ik me niet vergis is de stalker straks een museumstuk, samen met de potloodventer (verdwenen door de toenemende bevolkingsdichtheid) en de hijger (‘ausradiert’ door de opkomst van nummerherkenning).

Een mooi moment voor een monument: nu de stalker op sterven na dood is, wil ik nog snel een serie interviews maken met bekende Nederlanders die het slachtoffer zijn geworden van stalking. Ik verwacht indringende verhalen over de schaduwzijde van de roem. Over hoe het is om aanbeden te worden door iemand die een beeld heeft dat nauwelijks overeenstemt met de werkelijkheid. Misschien zitten er bekende Nederlanders tussen die de stalker beschouwen als een straf voor hun ijdelheid, exhibitionisme en ambitie. Ik zou ze dat wel eens willen laten opbiechten.

En dan de stalkers zelf. Ik vraag me af wat een mens drijft om iemand dag in, dag uit te achtervolgen. Het lijkt me niet meevallen om telkens weer te worden afgewezen: die eeuwige deur in je gezicht, die hoorn op de haak, dat wanhopige gezicht van degene die je zo graag gelukkig zou zien. Dat de stalker ondanks alles doorzet – dat is op zich bijzonder heroïsch. Het zou met niet verbazen als we hier te maken hebben met liefde in zijn meest zuivere, extreme vorm. Dat de liefde van de stalker niet wordt beantwoord – dat maakt deze ziekelijk trouwe aanbidder misschien wel tot een tragische held.

Als mijn serie artikelen aanslaat, maak ik er een boek van. Misschien zelfs een showprogramma waarin bekende Nederlanders worden geconfronteerd met hun stalkers. Emotioneler kun je het haast niet verzinnen. En als die omroepbazen niet willen, dan val ik ze net zo lang lastig tot ze wel moeten. “Liefde laat zich niet dwingen”, zeggen ze. Maar ik weet wel beter.

Column voor Freeler

Beeld: Lucia Biada, Flickr.com

 

 

Deel:

2 gedachten over “Requiem voor de stalker”

  1. Sommigen zijn doorgeslagen iemand een stalker te noemen. Dan willen ze geen rekenschap en verantwoording afleggen nadat wat ze hebben misdaan.

    Je wilt hun hier over aanspreken omdat je ook nog geld hebt betaald en hun in vertrouwen hebt genomen. Zij geven er zich voor uit in een bepaald beroep te zitten en dan reken je daar op maar ze komen geen afspraak na en omitteren en wissen je gegevens en bewijzen uit van afspraken en bezoeken met wat daar is besproken en doen aan gaslighting. Belangrijke informatie vergeten ze. Ze willen van je af en willen geen rekenschap afleggen en willen je met geweld het zwijgen op leggen door de politie in te schakelen en die komt hier dan en houdt een dossier bij omdat je dat doet vinden ze dat lastig en gaan ze je stalker noemen en schakelen politie en justitie in en ik ben hierdoor zwaar veroordeeld. Ze maken misbruik van die wetgeving om alles te kunnen wat niet door de beugel kan en belaging en intimidatie dreigen nadat wat ze hebben misdaan en je zegt dat vinden ze dat smaad en geven je aan. . Het lijkt de omgekeerde wereld wel. Ik ben ook voor paranoide schizofrenie uitgemaakt en met B cluster persoonlijkheid en borderline maar dat doen ze voor het geld. Ze maken van mij een Eric engerd van de eeuw en gaan heel geniepig te werk. Maatschappelijke regels en wetten lappen ze aan hun laars. Anderen moeten zich er wel aan houden maar zij niet. Het lijkt alsof ze zich boven de gewone mensen stellen en een voorkeursbehandeling eisen.

    Als je het uit legt aan de politie dan denken ze dat je verward bent, en ook de rechter is partijdig en doet aan belangenverstrengeling. Het is een soort doofpotaffaire. Sommigen gaan er heel overtrokken mee om en zien zich zelf vergroot als een vorst of denken onaantastbaar of onschendbaar te zijn ook al hebben ze nog zo veel regels en rechten geschonden van mensen, straffen gelden niet voor hun, en o wee als je ze durft aan te klagen dan beginnen ze te dreigen met vervolging politiebezoeken en de rechtbank. Ze denken een een of andere adellijke titel te hebben. Zij komen overal mee weg. Je moet hun wel voorkomend behandelen en ja knikken ook al klopt er niets van en ook al hebben ze zo veel verdonkeremaand en illegaal werk verricht wat het daglicht niet kan verdragen.

    Ik denk dat het onderontwikkelde psychopaten zijn. Die zijn heel duister en geheimzinnig. Er zijn verschillende type stalkers en de psychopate type stalker is het gevaarlijkst. Ze hebben ook een stalkingsdeskundige en die gaat na welk type stalker dat is, die hun achterna zit. Ik weet niet of een behandeling wel helpt met dwangopname deden ze dat dan maar een psychopaat noemen ze in steen gebeiteld en dat zit er in.

    Sommigen kunnen binnensluipen en zich settelen in de woning en kunnen kapen en hijacken gijzelen. Je wordt overgenomen en er bestaat ook zoiets als identitytheft met identiteitsdiefstal waarbij men hobby”s en bezigheden overneemt van die ander waardoor die ander met niets zit en hobby”s en bezigheden door die ander worden overgenomen waardoor je met niets zit. Ze draaien de rollen om en het lijkt wel de omgekeerde wereld. ik wordt zo neergezet zoals de dader is. Sommige zogenaamde deskundigen geven je lariekoekdiagnosen waar zij maar een oppervlakkige kennis van hebben en dit gaat dan een eigen leven leiden en dan heb je nooit meer de kans je te verbeteren want iedereen ziet je dan zo en neemt dat voor waar aan en zo kun je je hele leven opgenomen worden ergens in een psychiatrisch centrum of ziekenhuis.

  2. Het is een intellectuele moord om iemand zo maar voor stalker uit te maken. Het kan ook te maken hebben met een smearcampaign van een narcist die het geloofwaardig over kan brengen dat iemand zo is terwijl het onterecht is Ze nemen de echte gestoorde serieus.

    Een smearcampaign is een roddelcampagne om iemand in een kwaad daglicht te zetten. Dit kan ook een collega zijn. Zo heeft Sacha Slone ooit uitgelegd op you tube wat een smearcampaign was. Het beste is om onverschillig te reageren en te negeren maar dat valt niet mee als je niet weet waar je mee te maken hebt.

Geef een reactie